Nowa Konfederacja

Czy klasa średnia zanika? Czy w Polsce w ogóle zdążyła się wykształcić? Na tych pytaniach skupiamy się w dwóch tekstach składających się na temat tygodnia. Komentujemy też eurowybory, w których zwyciężyła stara gwardia, oraz zacieśnienie współpracy pomiędzy TVP a niemieckimi mediami. Ponadto piszemy o tym, jak chiński smok przeczołgał rosyjskiego niedźwiedzia, oraz o opacznie pojętym realizmie w polskiej polityce zagranicznej.

Europejskie państwa NATO niemal w ogóle nie mają lądowej zdolności wojskowej. Nie dziwią więc raporty o tym, że Sojusz nie sprostałby konfliktowi z Rosją.

W najnowszym wydaniu „Nowej Konfederacji” pytamy, czy Polacy nadal umieją czytać. Igor Zalewski, wydawca literatury faktu, przekonuje, że wciąż są rzesze ludzi od książek uzależnionych. Mimo to dobrą literaturę sprzedać jest coraz trudniej, zbyt łatwo ginie w tłumie. Tomasz Pichór częścią winy za ten stan rzeczy obarcza rządowe interwencje w rynek wydawniczy i niską jakość wykształcenia. Joanna Szwechłowicz przytacza natomiast doświadczenia francuskie, które świadczą o tym, że literatura potrzebuje pomocy państwa, a państwo pomocy literatury.

W najnowszym numerze „NK” zajmujemy się tematem lekomanii i cywilizacji na psychotropowym haju. Opisujemy genezę tego problemu i jego społeczne oraz polityczne skutki. Pytamy także o zdanie znanego pisarza i psychiatrę zarazem – Theodore’a Darlymple'a. Poza tym polecamy polemikę Witolda Jurasza z artykułami z poprzedniego, rosyjskiego numeru. W dziale Komentarze Adam Kałążny zajmuje się natomiast flirtem, jaki z Putinem uprawia skrajna prawica.

W tym numerze „NK” skupiamy się na Rosji, czyli na tym, co się składa na jej wizję siebie samej, politykę oraz kulturę. Szczególnie polecamy wywiad ze słynnym sowietologiem francuskim prof. Alainem Besançonem oraz recenzję jego najnowszej książki. Równie interesujący jest tekst Adama Kałążnego, w którym autor zastanawia się, czy aż tak bardzo się od Rosjan różnimy, oraz esej Krzysztofa Wołodźki o dokonaniach polskiej szkoły rosjoznawczej.

UE wygasiła energię i wolę. Choć jej biurokratyczne regulacje i redystrybucja nieco zredukowały wewnętrzne zróżnicowania między krajami, kryzys wartości i brak pasji jest coraz bardziej widoczny.

To już 10 lat od wejścia do Unii Europejskiej, a rozczarowań nie brakuje. Wydanie otwiera na ostro Aleksandra Rybińska, która podsumowuje absurdy europarlamentu oraz pisze o tym, co mieszkańcy różnych państw o nim myślą. Potem następuje chłodna analiza natury władzy w UE autorstwa nestorki polskiej socjologii – prof. Jadwigi Staniszkis. Następnie proponujemy wywiad z prof. Aleksandrem Surdejem, który przestrzega przed żałosnymi skutkami przyssania naszej gospodarki do unijnych dotacji.

Perspektywa Jana Pawła II była o wiele szersza niż naszych rodzimych publicystów i polityków. Stwierdzał on jasno, że kapitalizm nie jest odpowiedzią na wszelkie bolączki społeczne.

W temacie tygodnia skupiamy się więc na zagadnieniach jeszcze wielkopostnych, piszemy bowiem o „Kryształowym Pałacu” Sloterdijka jako o metaforze rozpasanego konsumpcjonizmu i zastanawiamy się, co z nim począć. Poza tym w wydaniu również o tym, co zostało z pokolenia JP II, oraz o tym, że konserwatywna prawica nie umie rozmawiać z kobietami o ich problemach, a tym samym wygrywać potyczek z genderowym feminizmem. Kontynuujemy też tematykę ukraińską.

Viktor Orbán to wyzwanie dla Europy i polskich republikanów. Jedni widzą w nim wielkiego męża stanu, inni niebezpiecznego populistę. Idzie od zwycięstwa do zwycięstwa. Dekolonizuje kraj, a równocześnie wchodzi w układy z Putinem. Czy prokremlowski zwrot Orbána oznacza, że krytycy neokolonializmu w Polsce także pójdą tą drogą? – zastanawia się Michał Kuź. Co różni Jarosława Kaczyńskiego od Orbána? – pyta Bartosz Światłowski

Pokolenie Kolumbów zdawało się dość dobrze wiedzieć, za co warto umrzeć i za co warto zabić. Czy my dziś wiemy? Czy potrafimy nauczyć nasze dzieci, żeby również to wiedziały?

W tym numerze „Nowej Konfederacji” zastanawiamy się nad tym, w jaki sposób nowe cyberpokolenie myśli, czuje i rozumie. Czy aby na pewno nowoczesne media dają internetowym dzieciom i całej reszcie społeczeństwa więcej wolności; czy też wręcz przeciwnie, poddają one nas wszystkich nowemu, miękkiemu terrorowi? Komentując bieżące wydarzenia, staramy się zaś odpowiedzieć na pytanie, czy pora już powrócić do poboru i czy jesteśmy gotowi za Polskę umierać; oraz w co gra turecki premier Erdoğan. W innym artykule dotyczącym polityki zagranicznej pytamy z kolei, kim jest nowy lider ukraińskich sondaży prezydenckich – Petro Poroszenko.

W najnowszym numerze „Nowej Konfederacji” pytamy o istotę neorepublikanizmu jako deklaracji ideowej naszego pokolenia, „pokolenia R”. Rafał Matyja pisze o zmarnowanych szansach, jednocześnie jednak podkreśla, że to neorepublikanizm jest najbardziej żywą częścią polskiej prawicy. Bartłomiej Radziejewski odpowiada z pozycji członka pokolenia, które wciąż czeka na swoją szansę i wciąż jest systemowo blokowane.

Świecka wiara w pokojowy kres dziejów zderzyła się z realną historią. Umiera złudna wizja polityki uprawianej w naszym regionie bez użycia siły militarnej.

W najnowszej „Nowej Konfederacji” piszemy o problemie, który, jak stwierdza sam autor tekstu głównego, jest traktowany przez MZS jak „gorący ziemniak” — o gwałtownie rosnącej liczbie polskich obywatelstw wydawanych w Izraelu ludziom, którzy często nie umieją Polski nawet znaleźć na mapie. Pytamy też, dlaczego choć w niektórych krajach zostać Polakiem może niemal każdy, to ogólnie Polska w porównaniu z innymi krajami UE prowadzi niezwykle słabą politykę repatriacyjną wobec swojej diaspory.

W związku z wydarzeniami na Ukrainie sytuacja Polski stała się bardzo poważna. Nie ma teraz wiele czasu na głębokie reformy naszej armii. Należy już dziś przygotować rezerwistów i sprzęt.

Czy kończy się era demokracji i nadchodzi czas autorytaryzmów? O świecie zniewolonym i tym, jak sobie z nim radzić, w tekście otwierającym najnowszy numer pisze Michał Kuź. Ponadto nadal komentujemy tematy dotyczące konfliktu na Krymie. Tomasz Szatkowski pisze o przygotowaniu naszych wojsk, a Łukasz Czernicki odpowiada Markowi Belce, który sugerował, że wejście do strefy euro poprawi nasze bezpieczeństwo. Bolesław Piasecki z kolei polemizuje z tezami o zabójczej skuteczności Putina i bierności Obamy.

Wszystko wskazuje więc na to, że Putin świetnie rozumie – i aktywnie stara się wykorzystać – zmieniającą się dynamikę międzynarodową. To wyrachowany i bezwzględny gracz. Na Krymie zatriumfował na wiele sposobów. Z pewnością wliczając sobie w koszty giełdowe spadki, ochłodzenie relacji z liberalną częścią planety itd.

Władimir Putin to wyrachowany, cyniczny polityk, który agresywnie wchodzi w lukę powstałą po tym, jak zmieniły się strategiczne interesy USA. Być może wygodniej jest myśleć, że to on stracił kontakt z rzeczywistością, a my żyjemy w pozahistorycznym świecie, w którym NATO zawsze zadba o nasze bezpieczeństwo, podobnie jak UE zawsze zadba o nasz dobrobyt. Być może, tylko że rzeczywistość, o której my piszemy, jest inna.

Skala, siła i gwałtowność wydarzeń, które wypada już nazwać rewolucją ukraińską, zaskoczyła świat. Dlatego najnowszy numer „Nowej Konfederacji” jest wydaniem poświęconym w całości temu, co stało się na Majdanie.