filozof grecki

Katastrofa w Smoleńsku przeorała świadomość społeczną w Polsce. Zdarzenie to dla wielu z nas i naszych dzieci pozostanie Katyniem 2. Jeśli przyjmiemy, że Rosjanie "pomogli" rządowemu Tu-154M z prezydentem na pokładzie rozbić się przed lotniskiem Siewiernyj, to i tak pozostaje faktem, że strona polska zrobiła wiele, by ułatwić Rosjanom zrzucenie winy.

W sobotę odbyły się wybory do władz regionalnych w PO. Do walki o stanowisko przewodniczącego na Mazowszu stanęli Andrzej Halicki i Andrzej Rogoyski. Halicki w swoim wystąpieniu przedstawił m.in. rutynową krytykę Jarosława Kaczyńskiego, co spotkało się z rutynowym aplauzem.

Od długiego czasu dyskutujemy na Blogpress na temat przewidywalnego scenariusza akcji medialnej przeciwko pamięci prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Akcja ta wiąże się ściśle z wynikami badań w sprawie katastrofy rządowego Tu-154M z naszym prezydentem na pokładzie.

W tej części przypominam wydarzenia z 2. połowy 2008 roku ważne dla całego świata.Czarny PR wokół Lecha Kaczyńskiego miał kilka stałych elementów: najmniej aktywna prezydentura, bezmyślne wetowanie ustaw, ciągłe obrażanie się. Był to sztuczny obraz, całkowicie fałszywy i krzywdzący.

W tej części o ważnej roli prezydenta Lecha Kaczyńskiego dla przeciwdziałania negatywnym skutkom pogłębiania integracji europejskiej i o dziwnym zamieszaniu wokół orędzia prezydenta z marca 2008.

W 3. części znajduje się ogólne wprowadzenie  do szczególnej atmosfery nienawiści wykreowanej w latach 2008/09. Opisy wybranych konkretnych skandali (a właściwie medialnych kreacji uderzających w prezydenta) znajdą się w kolejnych częściach.

Zaczynamy właściwą kronikę złożoną ze zdarzeń należących do pogranicza polityki i skandalu, czyli terenu który można by nazwać popkulturą nienawiści lub nienawiścią popularną. Niektóre zdarzenia były swego czasu głośnymi skandalami, inne przeszły bez echa, ale mają znaczenie dla tej historii (stanowią element układanki). Ta część obejmuje okres od końca 2005 do początku 2008.

Tekst jest długi, na całość złożą się 3-4 części. Polecam choćby pobieżne zapoznanie się. Większość opisanych zdarzeń z ostatnich lat jest dość dobrze znana, ale dopiero zebrane razem drobne elementy układają się w całość, na której wyraźnie widać bliskie mentalne i polityczne pokrewieństwo takich postaci jak Urban - Wojewódzki - Palikot - Tusk - Komorowski. „W tym szaleństwie jest metoda.”

Moje poglądy na temat zbliżających się wyborów prezydenckich są jasne. Ludzi Tuska należy jak najszybciej pozbawić wpływu na państwo. Ze względu na kolejność wyborów musimy zacząć od prezydenta. Jarosław Kaczyński jest naturalnym liderem odrodzonej polskiej wspólnoty narodowej i jako prezydent będzie nas w najbliższych latach prowadził do odnowienia Polski.

Dynamika zmian świadomości społecznej Polaków po 10 kwietnia zaskoczyła wszystkich. Śmiem twierdzić, że nie tylko w Polsce, ale i poza nią, w kręgach zaangażowanych w nasze sprawy wewnętrzne. Być może punkt krytyczny nastąpił 10 maja. Oto robocza próba opisu tej - powtórzę - bardzo dynamicznej sytuacji.

Wczoraj PKW odmówiła Lepperowi rejestracji na kandydata w wyborach prezydenckich, gdyż był on karany (ściśle: Lepper był skazany prawomocnie na karę pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, zatem nie spełniał konstytucyjnego wymogu).

Mój wpis na temat rynsztokowej popkultury Wojewódzkiego i Figurskiego, która doprowadziła nas tu, gdzie jesteśmy, "niebezpiecznie" się rozrasta, dlatego w ramach zapowiedzi zamieszczam tu jego mały fragment, który wydał mi się szczególnie ważny. Może nawet najważniejszy w całym opracowaniu, które niebawem się pojawi. Tymczasem zachęcam do przeczytania fragmentu.

Kocham Polskę i Polaków, a jednocześnie mam wielki żal do głupoty i krótkowzroczności moich rodaków. Mam żal także do siebie, że nie udało mi się zrobić więcej, by w 2007 roku wygrał PiS. Czułem wtedy, że ważą się nasze losy, ale po przegranej nie straciłem nadziei, a już na pewno nie przewidywałem, że sprawy zajdą tak daleko jak dziś.

Od samego początku zdarzeń po katastrofie polskiego samolotu w Smoleńsku 10.04 zastanawia bierność i miękkość strony polskiej. Szokujący brak stanowczych oświadczeń, inicjatyw, żądań. Premier Tusk symbolicznie i praktycznie dał się otoczyć mocnej współczującej ręce premiera (cara?) Władimira Putina.

W obliczu katastrofy o niespotykanej w świecie skali, znaczeniu i wadze symbolicznej nasza klasa polityczna jest praktycznie niema. Politycy władzy po cichu plądrują pozostałe instytucje, które przejęli, korzystając z tragedii, nim ugaszono szczątki samolotu. Robią najazd na IPN, rozbijają sejfy BBN - to się dzieje! - mówią i piszą o tym ci, którzy są poinformowani.

Samolot z polską delegacją na uroczystości rocznicowe w Katyniu rozbił się w Smoleńsku. Większość pasażerów nie żyje. Prawdopodobnie nie żyje prezydent Lech Kaczyński i jego brat Jarosław Kaczyński. Cóż za znak! Jakie świadectwo naszych czasów! Polacy, dajmy własne świadectwo. Brak lidera nie może nas rozbić. Musimy otrząsnąć się z tragedii i walczyć dalej o nasz kraj i przyszłość naszych dzieci.

Za sprawą skazującego wyroku w związku z tzw. seksaferą (2 lata i 3 miesiące bezwzględnego pozbawienia wolności, wyrok nieprawomocny) Andrzej Lepper, jak się zdaje, ostatecznie zniknął z polskiej sceny politycznej, ale bynajmniej nie wraca Wersal. Platforma Obywatelska nigdy nie kryła, że jej celem jest obrona biznesmenów przed rzekomą groźbą różnorakich represji ze strony państwa (w domyśle: państwa Kaczyńskich). My domyślamy się, że chodzi raczej o obronę biznesmenów szczególnego rodzaju, tych niezbyt uczciwych, o podejrzanych kontaktach.

Na tym blogu wielokrotnie, właściwie od pierwszego wpisu, podkreślam dziejową niesprawiedliwość jaka spotkała Jaruzelskiego. Ta wesz (Sł. jęz. polskiego: wesz – obraźl. «o człowieku odrażającym moralnie»), moim zdaniem, powinna podzielić los innego zbrodniczego dyktatora Saddama Husajna, powieszonego, przypomnijmy, 30.12.06 w wieku 69 lat.

Po dłuższej przerwie spowodowanej nawałem innych zajęć planowałem wpis podsumowujący naszą sytuację polityczną (wg mojej skromnej opinii). Wpis odwlekał się, nowych faktów przybywało, aż dzisiaj – przed chwilą – nastąpił impuls, na który zareagowałem niniejszą krótką notką. Dodam w tym miejscu, że oprócz stałej dawki programów informacyjnych (typowe uzależnienie zwierzęcia politycznego!) popadłem w nawyk systematycznego czytania bloga pt. „Posłuchaj, to do Ciebie...” autorstwa Toyaha. Dlaczego akurat ten blog – nie podejmuję się wytłumaczyć – kto go czyta, ten to zrozumie.

Ten wpis należy raczej do rodzaju humorystycznych, prześmiewczych, choć przy okazji wytykam tu rzeczywistą chorobę naszych mediów – skrajną stronniczość i manipulację. Zapraszam na wycieczkę po kilku skojarzeniach związanych z sobotnim porannym programem TVN24.