uparty

Obserwuję debatę publiczną w naszych mediach, bo co innego można robić siedząc w domu i nie mając jasnej perspektywy, kiedy to siedzenie w domu się skończy. Moje wnioski są w sumie pozytywne.

Od bardzo dawna, na pewno od początku lat 50-tych a być może w ogóle od początku PRL Sąd Najwyższy był instytucją prawodawczą.

Jest w politologii magiczne pojęcie „elektorat centrowy”. Trzeba jednak pamiętać, że jest to pojęcie czysto teoretyczne, którego w naszej rzeczywistości nie ma.

Obserwując naszą scenę polityczną, przedziwne zakręty dyplomacji, zdawało by się nieprzemyślane wypowiedzi i przedziwne wynurzenia, starając się to wszystko złożyć w jakąś całość nietrudno dojść do w

Gdy wczoraj zastanawiałem się, co najważniejszego zdarzyło się w 2017 roku, to doszedłem do wniosku, że w życiu publicznym najważniejszym wydarzeniem było to, że jako formacja wyszliśmy z „okopów św. Trójcy”. Życie społeczno-polityczne zaczęło normalnieć przede wszystkim wewnątrz naszej formacji i różnice poglądów zaczęły się ujawniać.

Ostatnie lata w naszej polityce doprowadzają nas do coraz lepszego zrozumienia istoty konfliktu społecznego w Polsce. Im więcej sporów szczegółowych, tym wszechstronniej widzimy poglądy nasze i naszych przeciwników, lepiej widzimy różnice.

Ostatnio obserwujemy w przestrzeni publicznej kilka przedziwnych spektakli. Po pierwsze kwestia reformy sądownictwa, po drugie Sejmowa Komisja Śledcza- Amber Gold, po trzecie Komisja Weryfikacyjna- zajazd na grunty warszawskie oraz kilka mniejszych związanych z usuwaniem przez środowisko prawnicze ze swego grona osób związanych z PiS`em.

Pamiętacie Państwo paneuropejskie referendum konstytucyjne, tę największą porażkę lewactwa w XXw?

Ostatnio mieliśmy przedziwny spektakl medialny. Otóż Prezes Gersdorf postanowiła nagrodzić weta prezydenta i swą obecnością uświetnić wręczenie nominacji nowemu sędziemu TK.

Przeczytałem na portalu wPolityce artykuł Marcina Fijołka p. „ Między sztucznym wyciszaniem emocji a manufakturą pogardy. Relacje obozu rządowego z prezydentem wymagają resetu”.

Jak każdego 10 dnia miesiąca byłem w poniedziałek na Krakowskim Przedmieściu. To było zupełnie nowe doświadczenie. Nikt nam w niczym nie przeszkadzał!

Po pierwsze, ten kongres zamknął wybory z 2015 roku. Planowany początkowo na grudzień 2016 nie odbył się, bo zakwestionowano wynik wyborów i sparaliżowano prace Sejmu, w którym PiS miał większość. Tak naprawdę zwycięstwo wyborcze PiS zostało uznane powszechnie ( przez praktycznie wszystkich) dopiero na przełomie zimy i wiosny 2017 .

Wspomniany anonimowy rozmówca zarzuca Sakiewiczowi, że kwestia Misiewicza jest próbą rozgrywki politycznej o władze w obozie. Jest to oczywista projekcja własnej postawy..

Kilka dni temu usłyszałem jakiegoś platformersa jak mówił z telewizora mniej więcej coś takiego: „To nie prawda, że kwestionujemy wynik wyborów. PiS ma większość i może sobie uchwalać co chce, my tylko nie damy sobie zamknąć ust”. To jest wielka zmiana, bo jeszcze na jesieni mówili iż to nie prawda, że jak ktoś ma większość w Sejmie to może uchwalać co chce.

Najważniejszym wydarzeniem 2016 roku w polityce międzynarodowej była dyplomatyczna kapitulacja Rosji, co prawda pod pozorem sympatii do nowego prezydenta Trumpa ale jest to wykręt. Rosja po prostu nie może sobie pozwolić na jakiekolwiek wrogie wobec USA działania.

Nagle, 10 grudnia Obywatele RP postanowili zrobić zadymę na Krakowskim Przedmieściu.

Zastanawiamy się dlaczego nic nie zmienia się w gospodarce, zamiast przyspieszać, zaczyna zwalniać.

Inspiracją do tych uwag był artykuł Marcina Fijołka umieszczony na portalu wPolityce, w którym wręcz zbulwersowało mnie jedno zdanie „...PiS nie zrobiło wiele, by mieć w swoich szeregach (lub choćby

Wszystko zaczęło się przed laty, gdy powstał układ towarzysko- biznesowy urzędników ministerialnych i pracowników Instytutu Chemii Przemysłowej w Warszawie.